Eine besondere Geschichte zum Ehrenmal

Jahrzehntelange Suche nach dem Vater Cornelis Stafleu-Schicksal endlich aufgeklärt

Ein holländischer Zwangsarbeiter wurde im Frühling 1945 in Coesfeld Opfer der Bomben

Im Mai 2000 setzte Margriet ten Hove-Stafleu aus Apeldoorn einen verzweifelten Aufruf ins Internet (hier die Übersetzung aus dem Niederländischen): „Wir suchen jemanden, der etwas weiß über unseren Vater, Cornelis Stafleu, geboren am 23. Juli 1914 in Noordwijk, gestorben am 19. März 1945 zu Coesfeld (Deutschland). Unser Vater wurde während einer Razzia im November 1944 in Rotterdam aufgegriffen und nach Deutschland verschleppt. Wahrscheinlich arbeitete er in Coesfeld als Zwangsarbeiter und ist dort etwa um den 10. März 1945 bei einem Bombenangriff umgekommen. Wir (seine Töchter) möchten gerne weitere Puzzleteile finden bei unserer Suche nach „Wer war mein Vater“. Niemand in der Familie weiß, was während seines letzten halben Lebensjahres passiert ist.“

[Mei 2000 - Wij zijn op zoek naar iemand die iets weet over onze vader Cornelis Stafleu, geboren op 23 juli 1914 te Noordwijk, overleden op 19 maart 1945 te Coesfeld (Duitsland). Onze vader is tijdens een razzia van november 1944 opgepakt in Rotterdam en weggevoerd naar Duitsland. Waarschijnlijk heeft hij als dwangarbeider in de buurt van Coesfeld gewerkt en hij is omgekomen bij een bombardement ca. 10 maart 1945. Wij (zijn dochters) zouden graag het puzzelstukje in de puzzel van onze zoektocht 'wie was mijn vader' vinden. Niemand in de familie weet wat er in dat half jaar gebeurd is. Margriet ten Hove- Stafleu, Het Kasteel 343, 7325 PG Apeldoorn, tel. 0031/ 055- 3600010].

Erst sieben Jahre später entdeckte P. Daniel Hörnemann per Zufall diese Suchanzeige, als er aufs Geradewohl den Namen Cornelis Stafleu in die Suchmaschine setzte. Dieser Name tauchte nämlich als einer der beiden niederländischen Namen auf der Liste der Gefallenen des ehemaligen Bahnbetriebswerks Coesfeld (Westf) auf. Diese Liste hatte er seinerzeit als Grundstock benutzt bei der Suche nach all den Kriegstoten unter den Coesfelder Eisenbahnern des 1. und 2. Weltkriegs. Es kamen 122 Namen zusammen, sie wurden aufgezeichnet für die im Ehrenmal am Eisenbahnmuseum Lette (Kr Coesfeld) eingemauerte Urkunde.

P. Daniel Hörnemann schrieb an Margriet Stafleu in Apeldoorn. Sie ließ alles stehen und liegen und besprach die überraschende Nachricht mit ihrer älteren Schwester. Margriet ten Hove-Stafleu kam mit ihrem Mann Marinus am 11. August 2007 erstmals nach Lette, um dort am Ehrenmal ihres Vaters zu gedenken. Nun ist es gelungen, einem Namen ein Gesicht zu geben und die Töchter ein wenig mehr vom Schicksal ihres Vaters zu Ende des 2. Weltkriegs wissen zu lassen. Vielleicht nimmt das etwas von der quälenden Ungewißheit. Für die beiden Eheleute war es ein besonderer, von Emotionen erfüllter Tag.

Am Bahnhof Lette suchten sie mit P. Daniel Hörnemann im Museumsgarten das Ehrenmal auf, in dem seit Mai 2000 eine Urkunde bewahrt ist mit einem Eintrag über Frau ten Hove-Stafleus Vater:
Stafleu, Cornelis (Betriebsarbeiter; Bw Coesfeld; aus Holland dienstverpflichtet) *23.07.1914 Noordwijk +21.03.1945 30 Jahre Gefallen im 2. Weltkrieg. Bei Fliegerangriff auf die Stadt Coesfeld tödlich verunglückt.

Zu Tränen gerührt waren beide, als sie im ehemaligen Dienstraum in der Ausstellung „Gute Zeiten-schlechte Zeiten - Eisenbahnerschicksale“ eine Großkopie des einzigen erhaltenen Fotos von Cornelis Stafleu und erklärende Zeilen dazu sahen. Ferner die Abschrift der Urkunde mit all den Kriegsopfern unter den Eisenbahnern. Nach 63 Jahren hatte Margriet Stafleu endlich erfahren, daß ihr Vater in Coesfeld bei der Eisenbahn Dienst tun mußte und bei einem alliierten Bombenangriff sein Leben ließ.

Seine Grabstätte konnte bis heute nicht gefunden werden. Vielleicht wurde er mit vielen anderen Opfern der Bombenangriffe in einem Massengrab in Coesfeld bestattet. Seine Frau konnte zeitlebens nicht über das grausame Schicksal sprechen, das ihr so früh den Mann entriß und den Töchtern ihren Vater. Auf dem niederländischen Ehrenfriedhof in Düsseldorf-Süd ist sein Name zum Gedenken in einer Wand eingeschrieben. Bei der Angabe zum Todesdatum gibt es drei Varianten: im Familienstammbuch steht der 10. März 1945 eingetragen, beim NRK der 19. März 1945 und in den Akten vom Bahnbetriebswerk Coesfeld (Westf) - seiner Eisenbahndienststelle - der 21. März 1945.

Erst fast ein Jahr nach dem Tode von Cornelis Stafleu schrieb das Niederländische Rote Kreuz an seine Witwe: Nederlandsche Roode Kruis
Informatie-Bureau ´s-Gravenhage, 20 Februari 1946
Mevrouw de Wed. Stafleu, Bellevoystraat 58B, Rotterdam
Betr. Condeleance
Zu meinem Leidwesen obliegt mir die Pflicht, Ihnen mitzuteilen, daß mein Büro den offiziellen Sterbebericht von Herrn Stafleu, zwischen 30 und 40 Jahre alt, empfangen hat. Er verstarb zu Coesfeld am 19. März 1945 infolge eines Luftangriffs. Weitere Informationen sind mir leider nicht bekannt. Ich möchte nicht versäumen, Ihnen im Namen des Niederländischen Roten Kreuzes meine Anteilnahme zu bezeugen bei diesem für die nahen Angehörigen so traurigen Schicksal.

[Tot mijn leedwezen rust op mij de plicht U mede te deelen dat bij mijn Bureau het officieele overlijdenbericht is ontvangen van den Heer Stafleu, tusschen 30 en 40 jaar. Het verscheiden vond plaats op 19 Maart 1945 te Coesfeld tengevolge van een luchtanvaal. Meerdere gegevens zijn mij tot mijn spijt niet bekend.
Ik will niet nalaten U namens het Nederlandsche Roode Kruis mijn deelneming te betuigen met dit voor de nabestaanden zoo droevig verlies.
De fgd. Directeur J. van de Vosse].

Es sollte nicht bei diesem Schreiben bleiben, nach längerer Recherche konnte P. Daniel Hörnemann konnte am 18.11.2007 Margriet ten Hove-Stafleu aus Apeldoorn/Niederlande mit ihrer Familie erstmals an das Grab ihres im 2. Weltkrieg als Zwangsarbeiter bei der Deutschen Reichsbahn in Coesfeld bei einem Bombenangriff umgekommenen Vaters Cornelis Stafleu führen. Damit fand eine 62jährige Suche ihr Ende. Seine Recherchen zu den Coesfelder Eisenbahneropfern beider Weltkriege führte auf die Spur. Zudem half Norbert Damberg vom Stadtarchiv wesentlich mit. In der hiesigen und der niederländischen Presse wurde über dieses Ereignis berichtet und fand große Aufmerksamkeit.

Der Gedächtnisgottesdienst am Ehrenmal des Letteraner Eisenbahnmuseums und der erste Besuch auf dem Coesfelder Lambertifriedhof (Kriegsgräberstätte Grab Nr.7) sind in bleibender Erinnerung der niederländischen Familie, die nun endlich eine Stätte gefunden hat, an der sie ihres jahrzehntelang verschollenen Vaters und Großvaters gedenken kann. Sie hatten die Hoffnung schon fast aufgegeben, jemals noch Näheres erfahren zu können, seitdem er am 11. November 1944 aus Rotterdam weggeführt worden war. Inzwischen hat die Stadt Coesfeld den Grabstein erneuern und die Inschriften ergänzen lassen.

Der Inhalt des Gedenkgottesdienstes (189 KB) ist PDF-Datei herunterladbar.

(NED) Nederlandse Versie van Margriet Ten Hove-Stafleu

Een bijzonder verhaal – Gevonden na 62 jaar

“Wij zijn op zoek naar iemand die iets weet over onze vader Cornelis Stafleu, geboren op 23 juli 1914 te Noordwijk. Overleden 19 maart 1945 ?? te Coesfeld (Duitsland) Onze vader is tijdens een razzia van november 1944 in Rotterdam opgepakt en weggevoerd. Waarschijnlijk heeft hij in de buurt van Coesfeld als dwangarbeider gewerkt en is hij omgekomen bij een bombardement van 10 maart 1945 ??? De datum is niet officieel bekend Wij zijn dochters zouden graag het puzzelstukje in de puzzel van de zoektocht “wie en wat was mijn vader” willen weten. Niemand in de familie kan ons er iets over vertellen. Margriet ten Hove – Stafleu Het Kasteel 343 Apeldoorn. Holland.“
Het was 26 december 2006 dat Pater Daniel Hoernemann (van de Benedictijnse Abdij Gerleve in de buurt van de stad Coesfeld/Duitsland) deze oproep per toeval ontdekte op internet. De naam Cornelis Stafleu stond n.l. ook op een lijst van slachtoffers die gewerkt hadden aan de voormalige spoorlijn Coesfeld (Westfalen). Deze lijst had Daniel ooit gebruikt bij het zoeken naar alle oorlogsslachtoffers van de 1ste en 2de wereldoorlog. Hij vond 130 namen van spoorwegpersoneel, waaronder de Naam Cornelius Stafleu. Deze namen werden opgeschreven voor het gedenkteken bij het spoorwegmuseum “Alter Bahnhof Lette (Kreis Coesfeld)”.
Pater Daniel Hoernemann schreef Margriet een brief. Zij liet alles even bezinken en vertelde het grote nieuws aan haar oudere zus Riet. Margriet ging op uitnodiging van Daniel 11 augustus 2007 naar het spoorwegmuseum in Lette om Daniel te ontmoeten en het monument te zien dat haar aan haar vader deed herinneren. Voor haar een zeer speciale en emotionele dag. Na 62 jaar was er ontdekt dat haar vader in Coesfeld tewerk was gesteld. Het werd ook nieuws in het plaatselijke dagblad. Het graf van Cornelis Stafleu was niet bekend, maar zij kon de omgeving zien waar Hij de laatste dagen van zijn leven was geweest. De moeder van Margriet heeft dit alles niet kunnen meemaken, zij heeft over het verlies van haar nog zo jonge man nooit kunnen praten, ook niet met de dochters. Zij wist ook niet beter als dat haar man ergens in een massagraf was begraven. Pas één jaar na de vermissing van Cornelis kreeg zij een brief van het Nederlandse rode kruis met de volgende inhoud. Informatie bureau `s Gravenhage, 20 februari 1946. Mw. Wed. Stafleu, Bellevoystraat 58b Rotterdam. Tot mijn spijt is voor mij de plicht u te informeren dat mijn kantoor het officiële bericht heeft ontvangen van het overlijden van de heer C. Stafleu, leeftijd tussen 30 en 40 jaar. Hij stierf 19 maart 1945 in Coesfeld na een luchtaanval. Meerdere gegevens zijn helaas niet bekend. Ik wil u namens het rode kruis mijn medeleven betuigen met dit verlies. Op het Nederlands ereveld in Duesseldorf-Sued staat de naam van Cornelis op een herdenkingsmuur geschreven met de vermelding dat die mensen wiens naam vermeld stond, ergens in Nord – Rijn -Westfalen begraven lagen.
Ook daar wilde de moeder van Margriet niet naar toe. Uit respect voor Moeder Stafleu en haar inmiddels 2de echtgenoot is Margriet pas echt gaan doorzoeken na het overlijden van beide. Op 24 oktober 2007 kwam er bij Margriet een brief van Daniel dat het graf was gevonden met hulp van de stadsarchivaris Norbert Damberg. Dit na aanleiding van de foto en het bericht in de Coesfelder over het bezoek van Margriet en haar man aan Lette op 11 augustus 2007. Het zoeken naar het graf was bemoeilijkt omdat de naam verkeerd was vermeld en er ook verschillende datums waren. Grote vreugde en opluchting bij Margriet en haar familie, en haar broer Pieter (zoon van Margriet haar 2de vader) met zijn vrouw. Zij kwamen voor het eerst op een herdenkingsdienst in Lette bij het spoorwegmuseum op 18 november 2007. Na de dienst is Pater Daniel hen voorgegaan naar het Lamberti friedhof aan de Billerbecker Strasse in Coesfeld waar Margriet met man, kinderen en kleinkinderen, broer en schoonzus, het graf van vader en opa Stafleu konden bezoeken. En komen Margriet en de familie ieder jaar naar de herdenkingsdienst in Lette. Er zijn meerdere ontmoetingen geweest met Pater Daniel en de familie ten Hove – Stafleu. En is de grafsteen veranderd met de goede naam en datums van geboorte en overlijden.
Margriet Ten Hove-Stafleu